You’re no longer alone…
Πριν από λίγες μέρες μου ζητήθηκε από τη μη κερδοσκοπική εταιρεία «Επίκουρος κίνηση» να καλύψω το πρόσφατο συνέδριο της με θέμα τη νόσο Πάρκινσον. Δέχθηκα με μεγάλη χαρά, αλλά και με μία μικρή αγωνία με τι τρόπο να πλησιάσω όλα αυτά τα άτομα που θα συμμετείχαν στο συνέδριο. Ήταν ένα ιατρικό συνέδριο αλλά ταυτόχρονα είχε ένα βαθιά ανθρώπινο χαρακτήρα με κύριο γνώμονα τη φράση «Δεν είσαι πια μόνος». Αυτή η μικρή πρόταση μου έδωσε το έναυσμα να «πλησιάσω» το συνέδριο με μία ανθρώπινη ματιά και να ξεχάσω για λίγο το τυπικό του θέματος μιας ιατρικής διάσκεψης… και έτσι είδα ανθρώπους που μπορεί να βιώνουν μεγάλες ή μικρότερες δυσκολίες εξαιτίας αυτής της ασθένειας, αλλά δεν ήταν μόνοι… είδα τους συνοδούς τους, συγγενείς ή φίλους, να τους προστατεύουν και να τους βοηθούν, είδα εθελοντές να δίνουν χέρι βοηθείας μ’ ένα γλυκό χαμόγελο, είδα γιατρούς να προσφέρουν άπλετα τη γνώση τους και λύσεις για μία καλύτερη ζωή… και όλοι αυτοί να γίνονται μία μεγάλη αγκαλιά, εμπόδιο σε μία νόσο που προσπαθεί να τους στερήσει τη ζωή… μία νόσο που δεν κοιτάει ηλικία, κοινωνικό ή οικονομικό επίπεδο… αλλά σίγουρα αντιμετωπίζεται δυναμικά όταν ένα χέρι που μπορεί να τρέμει κρατάει γερά ένα άλλο…
Some days ago, I was asked to take pictures in a convention regarding Parkinson’s disease, held by “Epikouros kineses” a nonprofit organization. I accepted the invitation gladly, but feeling somehow unease on how to approach all those people taking part in this conference. It was a medical convention, but at the same time it had a human aspect as its main motto was “You are no longer alone”. This little phrase was the inspiration for me to “see” this convention with a more human eye and forget for a while the stereotypical character of a medical conference… and so, I saw people who may face big or little difficulties because of this disease, but who were not alone… I saw their companions, relatives or friends, protecting and helping them… I saw volunteers, giving a helping hand with a warm smile on their faces… I saw doctors giving their knowledge and solutions for a better life… all those people creating a big hug, obstacle to a disease who tries to deprive life, a disease who does not differentiate due to age, social or financial standard… but it can be confronted effectively when one shaking hand holds tight another one…
